Choć 14 lutego większości z nas kojarzy się z czerwonymi serduszkami na kartkach walentynkowych, to data o znacznie głębszym znaczeniu. Właśnie wtedy obchodzimy Dzień Wiedzy o Wrodzonych Wadach Serca (WWS). Podkarpacki NFZ wraz z ekspertami przypomina: wczesna diagnoza i nowoczesne leczenie pozwalają większości małych pacjentów na normalne, aktywne życie.
– Wrodzone wady serca są najczęściej występującymi wadami wrodzonymi i mogą mieć bardzo różny przebieg: od łagodnych po zagrażające życiu. Kluczową rolę odgrywa wczesne rozpoznanie, często już w okresie prenatalnym, oraz szybkie wdrożenie odpowiedniego leczenia i rehabilitacji – mówi Karolina Kostkiewicz z Podkarpackiego NFZ.
Statystyki są nieubłagane: na każde 1000 noworodków, aż ośmioro rodzi się z nieprawidłową budową serca lub naczyń krwionośnych. Na samym Podkarpaciu skala problemu jest znacząca – z danych NFZ za 2025 rok wynika, że z pomocy specjalistów z tego powodu skorzystało ponad 4 tysiące dzieci oraz 2 tysiące dorosłych.
Serce płodu formuje się w ciągu pierwszych 8 tygodni ciąży. Jak podkreśla dr n. med. Witold Mazur, ekspert współpracujący z podkarpackim funduszem, w aż 90% przypadków nie da się ustalić konkretnej przyczyny powstania wady.
– To oznacza, że matki nie powinny obwiniać się za to, co wydarzyło się na początkowym etapie ciąży. Wady te powstają najczęściej losowo – wyjaśnia dr Mazur.
Czytaj także, jak nie dać się kieszonkowcom
Zaburzony rozwój serca można wykryć już u płodu w 20 tygodniu życia. Mimo ciągłego rozwoju techniki badania nie gwarantują 100-procentowej pewności co do diagnozy braku wrodzonych wad serca. Dotyczy to na przykład przetrwałego przewodu tętniczego Botalla (PDA) czy ubytku przegrody międzyprzedsionkowej - prawidłowych połączeń w ciąży, gdy nie zamkną się one w określonym czasie po urodzeniu.
Sinica – fioletowo-niebieskie zabarwienie skóry, szczególnie wokół ust i paznokci
Problemy podczas karmienia – przyspieszona oddech, duszność, nadmierne pocenie się
Słaby przyrost masy ciała
Obrzęki kończyn
Przyspieszone lub nieregularne bicie serca
Diagnoza opiera się na badaniach. Zaczynamy od badania klinicznego, następnie wykonuje się EKG, zdjęcie rentgenowskie klatki piersiowej oraz badania echokardiograficznego (USG serca, echo serca). To ostatnie jest w znacznej ilości przypadków badaniem rozstrzygającym.
Dokładniejszy obraz pozwala uzyskać rezonans magnetyczny, czy też tomografia komputerowa. W złożonych wrodzonych wadach serca u dzieci, konieczne jest poszerzenie diagnostyki o badania inwazyjne, jak cewnikowanie serca. Po zebraniu i analizie wszystkich wyników możemy ustalić plan leczenia wady wrodzonej serca.
Najbardziej istotny dla dzieci z wrodzonymi wadami serca jest okres noworodkowy i niemowlęcy. Bez podjęcia odpowiedniego leczenia, około połowę dzieci z wadami serca można stracić w pierwszym roku życia. To podkreśla wagę obserwacji objawów, wczesnej diagnostyki i szybkiego wdrożenia leczenia.
Co powinni zrobić rodzice, którzy przygotowują się do hospitalizacji dziecka:
Zgromadzić pełną dokumentację medyczną – wszystkie wyniki badań, karty informacyjne, listę przyjmowanych leków
Przygotować dziecko psychologicznie – w sposób dostosowany do wieku wyjaśnić, co będzie się działo
Zaplanować opiekę nad rodzeństwem - często może czuć się ono „mniej ważne” dla rodziców z powodu kierowania większości uwagi i działań na chore dziecko
Zaplanować „sprawy domowe”
Skontaktować się z pracownikiem socjalnym szpitala w sprawie możliwego wsparcia
Przygotować i spisać listę pytań do lekarzy – w trakcie rozmowy w szpitalu, można zapomnieć o to spytać
Czytaj również, jaką atrakcję na ferię przygotowało CKiB w Kamionce
Przez lata dzieci z wadami serca "zamykano w szklanej bańce", zwalniając je z lekcji wf i ograniczając aktywność.
– Aktywność fizyczna jest wskazana niezależnie od tego, jaką patologię układu krążenia reprezentuje nasz pacjent – podkreśla dr Anna Turska-Kmieć, przewodnicząca Sekcji Kardiologii Sportowej PTK.
Wytyczne dotyczące wysiłku
Regularne wykonywanie ćwiczeń fizycznych w indywidualnie ustalonym zakresie jest rekomendowane wszystkim pacjentom z wadą wrodzoną serca. Aktywność fizyczna i tolerancja wysiłku u bezobjawowych pacjentów pediatrycznych z małymi zaburzeniami hemodynamicznymi po leczeniu lub z wadami niewymagającymi leczenia są zbliżone do zdrowej populacji i nie wiążą się z ograniczeniami.
U niektórych osób z wadami serca obowiązuje bezwzględny zakaz uprawiania sportu. Dotyczy to wad powodujących komorowe zaburzenia rytmu, które podczas wysiłku mogą się znacznie nasilać, kardiomiopatii, wad powodujących znaczne nadciśnienie płucne oraz wad powodujących niedokrwienie mięśnia sercowego.
Dzieci z wadami serca mogą i powinny uczęszczać do szkoły, jednak wymagają pewnych dostosowań:
Informacja dla nauczycieli i pielęgniarki szkolnej o stanie zdrowia dziecka
Pisemny plan postępowania w nagłych sytuacjach
Dostosowanie poziomu aktywności fizycznej zgodnie z zaleceniami kardiologa
Ewentualne zwolnienia z części zajęć wf (ale nie ze wszystkich!)
Wsparcie emocjonalne i zapobieganie nadmiernej ochronie
Życie z wadą wrodzoną serca to zwykle długi okres czasu na poznanie choroby oraz uzyskanie informacji m.in o objawach, na które u danego pacjenta, trzeba zwrócić uwagę.
Objawy wymagające natychmiastowej pomocy to:
Trudności z oddychaniem, duszność
Nagła sinica lub nasilenie istniejącej
Utrata przytomności, omdlenie
Ból w klatce piersiowej
Bardzo szybki lub bardzo wolny puls
Nietypowa apatia, brak reakcji
Sytuacje wymagające kontaktu z kardiologiem w ciągu 24 godzin to:
Pogorszenie tolerancji wysiłku
Nowe obrzęki
Kołatanie serca, nieregularne uderzenia
Niepokojący przyrost lub spadek masy ciała
Gorączka trwająca dłużej niż 2-3 dni
Nasilenie pocenia się podczas karmienia (u niemowląt)
Rzecznik prasowy Podkarpackiego NFZ, Rafał Śliż, przedstawia konkretne dane za rok 2025. Wśród dzieci najczęstszym problemem jest ubytek przegrody międzyprzedsionkowej (niemal 1000 pacjentów) oraz międzykomorowej (ponad 600 dzieci).
Dane dotyczące małych i młodych pacjentów – do 18-go roku życia:
Ubytek przegrody międzyprzedsionkowej: 997 dzieci
Ubytek przegrody międzykomorowej: 605 dzieci
Wrodzone wady rozwojowe przegród serca: 508 dzieci
Wrodzona niedomykalność zastawki aorty: 164 dzieci
Dorośli pacjenci:
Ubytek przegrody międzyprzedsionkowej: 453 osób
Wrodzone wady rozwojowe przegród serca: 333 osób
Inne wady rozwojowe naczyń mózgowych: 179 osób
Wrodzone wady rozwojowe zastawki aorty i zastawki dwudzielnej: 127 osób
„Czy to moja wina?”
W ogromnej większości przypadków (około 90%) nie można ustalić przyczyny choroby. Czasem wady wrodzone mogą być związane z chorobą matki w czasie ciąży lub przyjmowaniem leków. Jednak w zdecydowanej większości wady powstają losowo i nie można im zapobiec.
„Czy moje dziecko przeżyje?”
Szacuje się, że dzięki postępowi diagnostyki prenatalnej, specjalistycznym zabiegom kardiochirurgicznym, kardiologii zabiegowej i leczeniu farmakologicznemu, całkowicie można wyleczyć wiele dzieci. Współczesna medycyna pozwala na to, aby ponad 90% dzieci z wrodzonymi wadami serca dożyło dorosłości.
„Czy będzie mogło prowadzić normalne życie?”
Postęp medycyny w dziedzinie kardiologii dziecięcej jest ogromny. Dostępne są nowoczesne metody diagnostyczne, zabiegowe i farmakologiczne. Wielu młodych pacjentów dorasta, prowadzi aktywne życie, uprawia sport, zakłada rodziny.
„Czy kolejne dziecko będzie miało wadę serca?”
Trzeba pamiętać, że to grupa bardzo zróżnicowana i nie ma tu reguły. Niektóre zaburzenia rozwoju serca i układu krążenia częściej występują w pewnych zespołach genetycznych. Wady serca mogą też być przekazywane z pokolenia na pokolenie (występować rodzinnie), dlatego rodzeństwo chorego dziecka może również wymagać diagnostyki. Warto skonsultować się z genetykiem przed planowaniem kolejnej ciąży.
Grafika: NFZ
Chcesz być na bieżąco z wieściami z naszego portalu? Obserwuj nas na Google News!
Twoje zdanie jest ważne jednak nie może ranić innych osób lub grup.
Komentarze